Ως γνωστόν, η αερόβιας μορφής άσκηση όπως είναι το τρέξιμο, το ποδήλατο, η κολύμβηση και ο χορός, προσδίδει πολλά οφέλη στην υγεία αλλά κυρίως συμβάλλει σημαντικά στην προσπάθεια απώλειας και διατήρησης του σωματικού βάρους και λίπους. Συγκεκριμένα, για την πρόληψη της επανάκτησης σωματικού βάρους, προτείνονται 60′ /ημέρα αερόβιας μορφής άσκηση. Σύμφωνα με πολλές μελέτες έχει… …
Ως γνωστόν, η αερόβιας μορφής άσκηση όπως είναι το τρέξιμο, το ποδήλατο, η κολύμβηση και ο χορός, προσδίδει πολλά οφέλη στην υγεία αλλά κυρίως συμβάλλει σημαντικά στην προσπάθεια απώλειας και διατήρησης του σωματικού βάρους και λίπους. Συγκεκριμένα, για την πρόληψη της επανάκτησης σωματικού βάρους, προτείνονται 60′ /ημέρα αερόβιας μορφής άσκηση.
Σύμφωνα με πολλές μελέτες έχει φανεί ότι , οι άντρες που κάνουν καθιστική ζωή καταφέρνουν να χάσουν σωματικό λίπος, όταν ακολουθούν ένα τακτικό πρόγραμμα άσκησης, χωρίς να χρειάζεται να περιορίσουν το φαγητό τους. Αυτό όμως δεν ισχύει για τις γυναίκες. Κατά την άσκηση, υπάρχουν διαφορές όσον αφορά την απώλεια σωματικού λίπους και οξείδωσης του λίπους, μεταξύ των δύο φύλων.
Αυτά τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι, οι άντρες δεν έχουν την ανάγκη να αναπληρώσουν, μέσω του φαγητού, την ενέργεια που δαπάνησαν λόγω της άσκησης. Ενώ οι γυναίκες, τείνουν να αναπληρώνουν την ενέργεια που ξόδεψαν μέσω της άσκησης με την αύξησης της κατανάλωσης φαγητού, με αποτέλεσμα την διατήρηση σωματικού βάρους και λίπους.
Για αυτές τις διαφορές μεταξύ των δύο φύλων, όσον αφορά την απώλεια σωματικού λίπους ως απάντηση στην αερόβια άσκηση, σχετίζονται μερικώς με τις αλλαγές που συμβαίνουν σε κάποιες ορμόνες-κλειδιά ( όπως είναι η ακετυλιωμένη γκρελίνη, η ινσουλίνη, η λεπτίνη και οι θυρεοειδείς ορμόνες, Τ3-Τ4) οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στο ενεργειακό ισοζύγιο.
👉Αυξημένες συγκεντρώσεις ακετυλιωμένης γκρελίνης και μειωμένες συγκεντρώσεις λεπτίνης και ινσουλίνης:
- Αυξάνουν την όρεξη
- Αυξάνουν την ενεργειακή πρόσληψη
- Προάγουν την διατήρηση της ενέργειας
Ουσιαστικά οδηγούν στην αυξημένη κατανάλωση τροφής και άρα διατήρηση ή αύξηση σωματικού βάρους
Με βάση το γεγονός ότι, οι άντρες και οι γυναίκες ακολουθούν διαφορετικό πρότυπο απώλειας σωματικού λίπους μέσω της συστηματικής άσκησης, μια κλινική μελέτη εξέτασε πώς η άσκηση μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες που ρυθμίζουν τα επίπεδα όρεξης στα δύο φύλα.
Για την πραγματοποίηση της συγκεκριμένης μελέτης, ήταν απαραίτητο να διαχωριστούν τα ανεξάρτητα αποτελέσματα της άσκησης από τα πιθανά αποτελέσματα της έλλειψης ενέργειας που προκύπτει μέσω της άσκησης. Γι’αυτό το λόγο, 18 άντρες και γυναίκες ( υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, οι οποίοι ακολουθούσαν καθιστική ζωή) πραγματοποίησαν για 4 συνεχόμενες ημέρες άσκηση, όπου αναπλήρωναν μέσω της διατροφής τους την ενέργεια που ξόδευαν από την άσκηση ( ενεργειακή ισορροπία) και αφού περνούσαν 2-3 ημέρες όπου δεν έκαναν τίποτα, ξεκινούσαν πάλι για άλλες 4 ημέρες άσκηση, χωρίς να αναπληρώνουν την ενέργεια που έχαναν από την άσκηση ( έλλειμμα ενέργειας). Πριν την έναρξη της μελέτης και μετά από τις 4 ημέρες άσκησης και στις δύο περιπτώσεις ( ενεργειακή ισορροπία και έλλειμμα ενέργειας ) γινόταν μέτρηση των κυκλοφορούμενων ορμονών μετά από ένα γεύμα και αξιολόγηση των επιπέδων όρεξης μέσω ερωτηματολογίου.
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι, :
- Στους άνδρες, παρατηρήθηκε μια μικρή αλλά στατιστικά σημαντική μείωση του σωματικού τους βάρους μετά την άσκηση, τόσο στην περίπτωση όπου υπήρχε ενεργειακό έλλειμμα όσο και στην περίπτωση όπου διατηρούσαν σταθερή την ενεργειακή τους κατάσταση (όταν αναπλήρωναν με φαγητό την ενέργεια που ξόδευαν μέσω της άσκησης) .
- Στις γυναίκες, παρατηρήθηκε μια μικρή αλλά στατιστικά σημαντική μείωση του σωματικού τους βάρους μετά την άσκηση, μόνο στην περίπτωση όπου υπήρχε ενεργειακό έλλειμμα και όχι όταν αναπλήρωναν την ενέργεια.
Όσον αφορά τις ορμόνες που σχετίζονται με την όρεξη
φάνηκε ότι:
- Στους άνδρες, τα επίπεδα της ακετυλιωμένης γκρελίνης μετά την άσκηση παρέμειναν σταθερά ανεξαρτήτων της ενεργειακής κατάστασης.
- Στις γυναίκες, τα επίπεδα της ακετυλιωμένης γκρελίνης μετά την άσκηση ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με την αρχική αξιολόγηση ακόμη και όταν αναπλήρωναν την ενέργεια.
- Μετά την άσκηση, στις γυναίκες παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων ινσουλίνης ακόμη και στην περίπτωση που αναπλήρωναν την ενέργεια που έχαναν μέσω της άσκησης. Αυτό δεν παρατηρήθηκε στους άνδρες.
- Μετά την άσκηση, στις γυναίκες δεν παρατηρήθηκε κάποια μείωση της διάθεσης για φαγητό ή της πείνας που αισθάνονταν ακόμη και όταν αναπλήρωναν την ενέργεια που έχαναν μέσω της άσκησης. Σε αντίθεση με τους άνδρες οι οποίοι όταν αναπλήρωναν με φαγητό την ενέργεια που ξόδευαν μέσω της άσκησης, ανέφεραν ότι μειώθηκε η επιθυμία τους για φαγητό και η πείνα που αισθάνονταν σε σχέση με όταν δεν αναπλήρωναν την ενέργεια μέσω του φαγητού.
Συμπερασματικά:
- Αυτή η μελέτη απέδειξε ότι, υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο φύλων, στον τρόπο με τον οποίο επιδρά η άσκηση στις ορμόνες που ρυθμίζουν την ενέργεια και τα επίπεδα όρεξης.
- Όσον αφορά την άσκηση, οι γυναίκες ανταποκρίνονται με υψηλότερα επίπεδα γκρελίνης και χαμηλότερα επίπεδα ινσουλίνης, γεγονός που αυξάνει την ενεργειακή πρόσληψη, ανεξαρτήτωνς ενεργειακής κατάστασης.
- Οι γυναίκες συνέχιζαν να αισθάνονται πείνα ακόμη και όταν αναπλήρωναν την ενέργεια που έχαναν μέσω της άσκησης.
- Oρμονικά, οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, που κάνουν τακτική άσκηση ανταποκρίνονται πιο έντονα προς μια κατεύθυνση που οδηγεί σε αύξηση της όρεξης και της ενεργειακής πρόσληψης.
- Υπάρχει η άποψη ότι οι γυναίκες προκειμένου να πετύχουν απώλεια σωματικού λίπους, χρειάζεται τόσο να αυξήσουν την ενεργειακή δαπάνη ( άσκηση), όσο και να μειώσουν την ενεργειακή πρόσληψη (μείωση της κατανάλωσης φαγητού).
